DKF „Klasps” w styczniu

Plakat DKF KLAPSDyskusyjny Klub Filmowy „Klaps” działający w Wojewódzkim Domu Kultury w Rzeszowie zaprasza miłośników dobrego filmu do udziału w styczniowych projekcjach filmowych połączonych z prelekcjami i pofilmowymi dyskusjami prowadzonymi przez Dominika Nykla. W programie: 13 stycznia - MARIANNE I LEONARD: SŁOWA MIŁOŚCI, reż. Nick Broomfield; 20 stycznia - NIEWIDOCZNE ŻYCIE SIÓSTR GUSMAO, reż. Karim Aïnouz oraz 27 stycznia - IKAR. LEGENDA MIETKA KOSZA, reż. Maciej Pieprzyca. Pokazy filmów zaplanowano w poniedziałki o godz. 19:00 w WDK, ul. S. Okrzei 7. Karnety miesięczne na trzy filmy będą dostępne w cenie 25 zł a wejściówki pojedyncze na każdy film w cenie 10 zł.

Dystrybutorzy o filmach:

 

MARIANNE I LEONARD: SŁOWA MIŁOŚCI, reż. Nick Broomfield

Produkcja: USA 2019

Gatunek: dokument

Czas trwania: 102 min

Film legendy brytyjskiego dokumentu, Nicka Broomfielda.
„Marianne i Leonard: Słowa miłości” to piękna i dramatyczna historia miłości Leonarda

Cohena i jego muzy Marianne Ihlen. Ich uczucie narodziło się w 1960 roku na idyllicznej greckiej wyspie Hydra, w miejscu do którego zjeżdżali się artyści z całego świata. Film pokazuje początki ich związku oraz to jak zmieniła się ich miłość, gdy Cohen odniósł muzyczny sukces. To właśnie na Hydrze w 1968 roku, wówczas 20 letni Nick Broomfielld poznał Marianne Ihlen. Marianne pokazała mu muzykę Leonarda Cohena i zachęciła do

stworzenia pierwszego filmu.

Marianne i Leonard zmarli w 2016 roku w odstępie trzech miesięcy.

Prasa o filmie

Subtelny, filmowy poemat oraz poruszający portret miłości, która ciągle rezonuje.

Steve Pond, The Wrap

Żywe przywołanie czasów wolnej miłości i świadectwo nieprzemijania uczucia.

Amber Wilkinson, The Times

Obrazuje przyjaźń, romanse i skomplikowane relacje, które skutkowały złamanymi sercami, odrzuceniem i kilkoma niewiarygodnie pięknymi piosenkami. Nie można go przegapić.

David Fear, Rolling Stone

Bez wątpienia, jest to najbardziej osobisty film Nicka Broomfielda.

Sheila O'Malley, Roger Ebert

Pozycja obowiązkowa dla fanów Cohena, z licznymi koncertami i nagraniami

zza kulis. To także migawka czasu i hedonistycznego idealizmu artystycznego.

Jim Slotek, Original Cin

* * *

NIEWIDOCZNE ŻYCIE SIÓSTR GUSMAO, reż. Karim Aïnouz

Produkcja: Brazylia, Niemcy 2019

Gatunek: dramat

Czas trwania: 139 min

Zwycięzca prestiżowej sekcji Un Certain Regard na ostatnim festiwalu w Cannes oraz brazylijski kandydat do OSCARA to nowa produkcja wielokrotnie nagradzanego reżysera Karima Aïnouza.  W swoim nowym filmie reżyser przenosi nas do Rio de Janeiro pierwszej połowy lat 50. Obraz powstał na podstawie bestsellerowej powieści „Niewidzialne życie” Marthy Batalhy, przełożonej również na język polski.

Osiemnastoletnią Eurídice i dwa lata starszą Guidę łączą nie tylko siostrzane więzy, ale i poczucie, że nie mogą bez siebie żyć. Obie są młode, ambitne i wierzą, że świat stoi przed nimi otworem. Mimo że na co dzień przyszło im wychowywać się w konserwatywnym środowisku i nieznoszącej sprzeciwu rodzinie, każda z bohaterek ma jasny plan na życie. Eurídice chce zostać znaną pianistką, podczas gdy Guida marzy o poznaniu prawdziwej, wielkiej miłości. Niestety dramatyczne wydarzenia sprawiają, że kobiety zostają rozdzielone i zmuszone do tego, by żyć osobno, niewiele o sobie nawzajem wiedząc. Nigdy jednak nie stracą nadziei na to, że w końcu się odnajdą.      

Zarówno powieść, jak i film są hołdem złożonym pokoleniom niewidzialnych kobiet, sprowadzonych kulturowo do roli wyłącznie żon i matek. Śledząc losy dwóch niepokornych sióstr, widz poznaje galerię barwnych postaci – przedstawicieli podupadłej arystokracji, brazylijskiej klasy średniej i najuboższych mieszkańców Rio.

To opowieść, którą rzeczywiście przepełnia „niewidoczne życie”. Nie tylko Eurídice i Guidy, ale całej rzeszy kobiet: gospodyń domowych, matek, córek, babć, które przez wieki uczyły się milczeć i tłumić swoje aspiracje i marzenia. Choć tchnąca brazylijskim duchem, to jednocześnie niezwykle uniwersalna opowieść.

Film Karima Aïnouza nazywany jest „tropikalnym melodramatem”. Do opowiedzenia dramatycznej historii sióstr korzysta on z charakterystycznej dla tego gatunku poetyki. Zabarwia ją lokalnym kolorytem, symboliką i pobudzającą zmysły muzyką. Sam reżyser powiedział w jednym z wywiadów, że film jest swego rodzajem hołdem dla wszystkich wyjątkowych kobiet, które spotkał na swej drodze.  

Prasa o filmie:

Uczuciowy portret siostrzanej relacji.

David Rooney, Hollywood Reporter

Ważny film dla współczesnych kobiet!

Fernando E. Juan Lima, EscribiendoCine

Pełen uczuciowej głębi, nasycony dźwiękiem, muzyką i kolorem sen na jawie.

Guy Lodge, Variety

W tym filmie nie chodzi tylko o współczucie, chodzi także o nasz gniew.

Lee Marshall, Screen International

Nagrody dla filmu:

2019 - Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes - Nagroda Główna w sekcji Un Certain Regard

2019 - Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Monachium – nagroda CineCoPro dla najlepszego filmu

2019 - Festiwal Filmów Latynoamerykańskich w Limie – nagroda specjalna

2019 - Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Valladolid – konkurs główny, nagroda FIPRESCI, nagroda dla najlepszych aktorek (Carol Duarte oraz Julii Stockler), Srebrny Kolec dla najlepszego filmu

2019 - Międzynarodowy Festiwal Filmowy Operatorów Manaki Brothers – nagroda Złota Kamera dla Hélène Louvart

* * *

IKAR. LEGENDA MIETKA KOSZA, reż. Maciej Pieprzyca

Produkcja: Polska 2019

Gatunek: biograficzny

Czas trwania: 119 min

To filmowa biografia Mieczysława Kosza, genialnego, choć zapomnianego muzyka, w którego wcielił się jeden z najbardziej utytułowanych aktorów polskich – Dawid Ogrodnik. Nowym filmem Maciej Pieprzyca, dwukrotny zdobywca Srebrnych Lwów w Gdyni, laureat Grand Prix Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Montrealu i wielu innych nagród na prestiżowych zagranicznych festiwalach za filmy „Chce się żyć” i „Jestem mordercą”, chce przywrócić zbiorowej wyobraźni tę nietuzinkową postać.

„Ikar. Legenda Mietka Kosza” to film o narodzinach wielkiego talentu, niespodziewanych zbiegach okoliczności, poszukiwaniu szczęścia i miłości. Obok Dawida Ogrodnika, który jest laureatem nagród za role pierwszo- i drugoplanową na FPFF w Gdyni oraz tytułu European Shooting Star 2019 przyznawanego na festiwalu Berlinale, w filmie zobaczymy Justynę Wasilewską, Piotra Adamczyka, Jacka Komana, Jowitę Budnik i dawno niewidzianą na dużym ekranie Maję Komorowską.

„Ikar. Legenda Mietka Kosza” to historia o fenomenie i życiowym paradoksie. Przewrotność losu sprawiła, że na skutek kalectwa odkryto dla świata muzyki samorodny talent Mietka Kosza. Był jak tytułowy Ikar, wzleciał wysoko, stając się objawieniem polskich i zagranicznych sal koncertowych. Wróżono mu wielką, międzynarodową karierę. Po koncertach w Paryżu i nagrodach na najważniejszych jazzowych festiwalach w Montreux czy Wiedniu miał jechać na podbój Ameryki. Nie zdążył. – mówi reżyser filmu Maciej Pieprzyca.

„Ikar. Legenda Mietka Kosza” to inspirowana prawdziwymi wydarzeniami historia niewidomego geniusza fortepianu. Mietek (Dawid Ogrodnik) jako dziecko traci wzrok. Jego matka (Jowita Budnik), oddaje go pod opiekę sióstr zakonnych w Laskach. W ośrodku dla niewidomych chłopiec odkrywa, że muzyka może stać  się dla niego sposobem, by na nowo widzieć i opowiadać świat. Mietek zostaje świetnym pianistą klasycznym. Jednak, gdy odkrywa jazz ma już tylko jeden cel: zostać najlepszym pianistą jazzowym w Polsce. Odnosi coraz większe sukcesy, nie tylko w kraju, ale i na świecie. Niespodziewanie w jego życiu pojawia się charyzmatyczna wokalistka Zuza (Justyna Wasilewska). To spotkanie zmieni jego życie.  

Mieczysław Kosz był mistrzem jazzowych improwizacji. Choć pozostawił po sobie zaledwie jeden album, dla fanów jazzu stał się legendą. Wystąpił na uznawanym za najbardziej prestiżowy festiwalu jazzowym w Montreux, grał w paryskich klubach jazzowych i najlepszych salach koncertowych. Był podziwiany przez największych muzyków i publiczność. Osiągnął to wszystko, choć był niewidomy. Jednak film Macieja Pieprzycy to nie tylko historia o muzycznym geniuszu. To niesamowita historia wielkiego sukcesu, niepozbawiona życiowego tragizmu. Opowieść o poszukiwaniu akceptacji i miłości.

Nad stroną muzyczną filmu czuwał Leszek Możdżer, który odpowiada za stworzenie i przygotowanie warstwy muzycznej filmu, na którą składają się m.in. muzyka ilustracyjna oraz aranżacje znanych i popularnych utworów („Take the A Train", „San Francisco", „Kasztany", „Cała jesteś w skowronkach"). W filmie nie zabraknie brawurowych improwizacji, które podobnie jak aranżacje nagrane zostały jeszcze przed rozpoczęciem zdjęć, dzięki czemu aktorzy mogli odpowiednio przygotować się do poszczególnych scen.

Załączniki:
Pobierz plik (KLAPS-plakaty filmowe  2020.jpg)KLAPS-plakaty filmowe 2020.jpg641 kB